Onderstaand verslag is geschreven door Alina een van de deelneemsters van het Nederlandse EGOI team.

De European Girls’ Olympiad in Informatics, ook wel afgekort als EGOI, vond dit jaar plaats in Italië. Het Nederlandse team bestond uit vier meiden: Elin, Lada, Zoë, en ik.

De EGOI werd gehouden vlakbij Bologna, in een klein stadje aan de kust genaamd Cesenatico. Toen we er aankwamen was het al bijna etenstijd. We werden we verwelkomd in de lobby van een groot hotel, op steenworp afstand van de zee. Het avondeten was een buffet van authentieke italiaanse pastas en pizza.

We zaten met z’n vieren op een kamer. Elin en ik sliepen in een stapelbed die een beetje wiebelde, dus wij vermoedden dat bed op een nacht zou instorten en ons allebei zou verpletteren. Gelukkig was dat niet gebeurd en hadden we een hele gezellige tijd.

De avond van aankomst is een goed moment om andere teams te ontmoeten. Dit jaar was mijn tweede keer bij de EGOI, dus er zaten veel bekende gezichten en oude vriendinnen tussen de teamleden. Ook hebben we veel Nederlandse vrijwilligers ontmoet. Velen daarvan hadden de vorig jaren al als vrijwilliger al meegedaan: ze hadden er zó van genoten, dat ze dit jaar terugkwamen.

In het bijzonder maakten we kennis met de teams van onze gastheer, Italië. En als je in Italië bent, omringd door Italianen, dan moét je wel meedoen aan een onmisbare Italiaanse gewoonte: ijsjes eten! We haalden die na het eten met de teams Italië en Nieuw Zeeland naar een ijskraampje een paar minuten van het hotel vandaan.

De tweede dag was de openingsceremonie. Alle teams bezochten eerst de zaal waar de wedstrijden zouden worden gemaakt. Daar konden we de omgeving bekijken en al onze schrijfspullen, snacks, en mascottes alvast klaarleggen. Heel veel mensen hadden mascottes mee: we zagen wel vier enorme Blåhaj plushies, en een tafel was volgepropt met 13 rubbere eendjes. Natuurlijk was de beste mascotte nog steeds de Nederlandse penguin genaamd “Uil”. Daarna werd de openingsceremonie gehouden aan het strand. Er werd een indrukwekkende optreden gegeven door een vrouwenteam van acrobaten en de landen werden opgeroepen.

Dan was de eerste wedstrijddag aangebroken. De wedstrijd werd s’ ochtends gehouden, bestaande uit vier uitdagende opgaves, waarvoor je een code moet schrijven. Na de wedstrijd gingen we weer ijsjes halen (we waren eenmaals in Italië). ‘s Middags waren er kraampjes van sponsoren met goodies en drankjes. Voor het avondeten werd ik spontaan door de Amerikanen meegesleurd naar een restaurant met geweldige zeevruchten.

De volgende dag was er geen wedstijd. In plaats daarvan hadden we een excursie naar San Marino. Dat is een van de kleinste landen in de wereld. De Formule 1 fans, waaronder ikzelf, zouden de naam van het land kennen van de beruchte San Marino Grand Prix. We bezochten drie mooie oude forten, aten toetjes bij een restaurant en hebben geshopt. ‘S avonds was de halve finale van de Eurovisie Songfestival. Die hebben we bekeken met een groepje geïnteresseerden, inclusief een heel enthausiast meisje van team Australië.

De dag erna was de tweede wedstrijd. Na de wedstrijd gingen de andere meiden van ons team naar het strand om van het mooie Italiaanse weer te genieten… toen het opeens begon te stortregenen. Dus speelden we spelletjes in de lobby (en nu we het toch over spelletjes hebben: je hebt The Game verloren). In de avond werden we gebracht naar een luxe gebouw, waar de Jane Street Hub werd gehouden. Jane Street, een van de grootste sponsoren van de EGOI, zorgden voor een buffet en spelletjes. Er was een mocktailkraampje, puzzels, en zelfs een karaokebooth. Teruggekomen bij het hotel, was een groot scherm opgezet waar de finale van de Eurovisie werd afgespeeld. We keken de finale met wel de helft van de deelnemers, en de sfeer was fantastisch.

Dan was al de dag van de sluiting aangebroken. De sluitingsceremonie werd gehouden in een attractiepark, Mirabilandia. Daar werd teruggekeken naar de week en medailles uitgereikt. Ookal hebben we geen medailles gehaald, ben ik heel trots op ons Nederlands team. De andere meiden hebben allemaal erg mooie prestaties geleverd voor hun eerste EGOI. We hebben vooral veel lol gehad, en dat is natuurlijk het belangrijkst. Na de ceremonie waren we vrij om de attractiepark te verkennen. Mirabilandia lijkt erg op de Efteling, met sprookjeshuisjes en snelle achtbanen. Ik heb de tijd doorgebracht op achtbanen met de meiden van Duitsland. ‘S avonds was er een feest in het park naast ons hotel. We hebben onder andere met de Slowaken aan een groep van bijna honderd meiden de Belgische Dans geleerd, een simpele dans in een kring die vaak wordt gedanst op meisjes-olympiades.

De laatste ochtend waren al veel teams vertrokken. Op weg naar het vliegveld voelde we ons uitgeput en klaar om naar huis te gaan, maar ook bitterzoet. De EGOI was een fantastische belevenis. De sfeer en de mensen waren heel gezellig. Het was erg leuk om geweldige meiden te ontmoeten over de hele wereld, allemaal met een gedeelde passie voor informatica. We hebben veel nieuwe vrienden gemaakt, waarmee we nog steeds contact houden. Ik heb erg genoten van de wedstrijden. Het was een week waar ik zeker nog vaak naar zal terugkijken als een van de hoogtepunten van mijn jeugd.